Vervolg: Help! Weet jij wat je eet?

In het nieuwste nummer van Green.2 kun je een dossier lezen over het verstikkende web van E-nummers en ander onheil in ons dagelijks brood en voedsel. Hier het vervolg.

Het bewustzijn dat meer natuurlijke en verse, zo min mogelijk bewerkte producten het gezondste zijn, lijkt langzaam tot ons door te dringen, vooral vanwege de ‘groene bewustwording’. We verlangen meer en meer naar een natuurlijk productieproces als het om ons voedsel gaat.

Bio hoeft niet duur te zijn
Biologische producten verkopen goed in de supermarkten en hoeven helemaal niet duurder te zijn dan de niet-bio producten! De chique bio-winkel Marqt op de Amsterdamse Overtoom loopt als een trein. Streekproducten worden steeds populairder, mede door de internationale Slow Food club, die pleit voor het gebruik van regionale, biologische producten. En omdat wij als enige land ter wereld een Partij voor de Dieren in het de Tweede Kamer hebben, is ook (eindelijk) de aandacht voor dierenwelzijn in de bio-industrie gestegen.

Geen zwartgeblakerde barbecue
Ook levensmiddelentechnoloog Ralf Hartemink is het eens met de voordelen dat biologisch voedsel met zich meebrengt.  “Al zie ik die winst vooral in het primaire productieproces; het is goed voor het milieu en de dieren. Het is in mijn ogen niet per se gezonder, zo zit er meer dioxine in de eieren van biologische kippen.”  Want: “Alles uit de natuur is giftig,” herhaalt Hartemink nog maar eens. “Als je een potje nootmuskaat eet ben je dood. Ons eten bestaat nou eenmaal uit tienduizenden chemicaliën en daar is helemaal niets mis mee. Je lever kan alle gifstoffen makkelijk aan en het meeste scheid je gewoon weer uit. Zolang je stoffen maar niet in zulke hoge concentraties tot je neemt dat je lichaam het niet aankan.” Waarop let hij zelf als het gaat om zijn eetpatroon? “Verbrande dingen probeer ik te vermijden, zoals tijdens het barbecueën, frituren of bakken. Zwarte randjes eet ik niet. Daar zitten verreweg de meest schadelijke stoffen in.”

De keuze wat je wilt eten, is aan de consument, vindt Hartemink. “We willen nou eenmaal naar een supermarkt en daar al onze boodschappen doen. Kant-en-klaar producten worden meer verkocht dan verse groenten. Wil de consument kant-en-klaar producten, dan moeten die op de een of andere manier goed blijven. Zout of zoet gebruiken of roken doen we nauwelijks meer, mede vanwege de gezondheidsrisico’s. Maar zolang er vraag is naar producten met synthetische conserveermiddelen en wij die accepteren, blijven ze bestaan.”

We hebben wel degelijk macht
Ook Pollan wijst ons consumenten op onze macht. “Als burger voel je je vaak onmachtig,” zegt de schrijver tijdens een lezing over zijn boek in Zeist vorige maand.  “Overheden beslissen van alles en soms voelt het alsof we nergens invloed op hebben. Maar waar we wél invloed op hebben, is op de voedselindustrie.  McDonald’s kreeg eens 25 telefoontjes over het gebruik van genetisch gemodificeerde aardappelen en besloot ze vervolgens niet meer te gebruiken. Nu zijn ze verbannen uit heel Amerika. En dat alles vanwege 25 telefoontjes!”

De voedingsindustrie is heel gevoelig. Dus: Vote with a fork, wil Pollan zeggen.Dat lijkt inderdaad te werken, ook in ons land. Zo worden in steeds meer producten kunstmatige toevoegingen vervangen voor natuurlijke. Unilever legde bijvoorbeeld onlangs alle worsten onder de loep. Al moet daarbij worden gezegd dat de natuurlijke vervangers vaak dezelfde stoffen bevatten als de kunstmatige. En die zijn soms zelfs een beetje griezeliger. Zoals de schildluis in die lekkere roze koek. Maar zoals de Fransen dat zo mooi zeggen: Les goûts et les couleurs, ça ne se discute pas.

Geschreven door: admin
Categorieën: Facts&Figures 
Tags: dossier, E-nummers, eten, Green2, voedsel

Er is nog niet gestemd.

 Loading ...